لوستل› دفتر ۱› د حنانه ستنې ژړا کله چې د پیغمبر صلی الله علیه وسلم لپاره منبر جوړ شو چې خلک زیات شول ویې ویل "موږ د وعظ پر مهال ستاسو مبارک مخ نه وینو" او د رسول او صحابو لخوا د هغې ژړا اوریدل او د مصطفی صلی الله علیه وسلم پوښتنې او ځواب د ستنې سره په ښکاره› بيت ۲۱۴۷
M1:2147 — دامن او گیر کاو دادت عصا / در نگر کادم چهها دید از عصا
M1:2147
مانا · به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI
به راهنمایی که عقل و استدلال را به تو بخشیده است وفادار باش و ببین که آدم چگونه با نافرمانی از راهنمای خود (خدا) و تکیه بر ارادهٔ شخصی، از بهشت رانده شد.
مولانا در این بیت از دو معنای «عصا» استفاده میکند تا نکتهای مهم را بیان کند. در مصرع اول، «عصا» نماد عقل، استدلال و ابزارهای شناختی است که خداوند به انسان داده است. مولانا توصیه میکند که به جای مغرور شدن به این ابزار، باید به بخشندهی آن، یعنی خداوند یا راهنمای الهی (پیامبر)، وفادار ماند و از او جدا نشد. این عصا برای راه یافتن است، نه برای جنگیدن با راهنما.
در مصرع دوم، مولانا به داستان آدم و نافرمانی او اشاره میکند. کلمهی «عصا» در اینجا ایهامی است به ریشهی عربی آن (عصیان) که به معنای «نافرمانی» و «سرپیچی» است. آدم به جای پیروی از فرمان الهی، بر انتخاب خود تکیه کرد و همین نافرمانی باعث رانده شدن او از بهشت شد. بنابراین، بیت هشدار میدهد که تکیه کردن صرف بر عقل و استدلال خودی و نادیده گرفتن راهنمایی الهی، میتواند به همان سرنوشتی منجر شود که آدم دچارش شد: جدایی و محنت.
- کاو
- که او
- دادت
- به تو داد
- در نگر
- نگاه کن، تأمل کن
- عصا
- در مصرع دوم ایهام دارد به «عصیان» و نافرمانی
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.