لوستل› دفتر ۱› د خلیفه لخوا د تحفې منل او له هغې تحفې او سبو څخه د بشپړ بې نیازۍ سره د عطا فرمایل› بيت ۲۹۳۲
M1:2932 — پس خزان او را بهارست و حیات / یک نماید سنگ و یاقوت زکات
M1:2932
مانا · به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI
برای موجود بیارزش و تهی، زمانهی افول و پنهان شدن حقایق (پاییز)، بهترین زمان (بهار) است، زیرا در چنین شرایطی، زشتی او در کنار زیبایی دیگران دیده نمیشود و همه یکسان به نظر میرسند.
این بیت در ادامهی تمثیل «گل و خار» و «بهار و خزان» است. مولانا توضیح میدهد که چرا موجودات بیمایه و بیهنر، مانند بوتهی خار، عاشق پاییز هستند. بهار فصل «عرضه» و آشکار شدن است؛ فصلی که زیبایی گلها و زشتی خارها را به نمایش میگذارد. اما پاییز فصل پنهان شدن و یکنواختی است.
برای بوتهی خار که درونی تهی و ظاهری ناپسند دارد، پاییز همچون بهار است، زیرا در این فصلِ بیرنگی و زوال، دیگر تفاوت میان گوهر و سنگ مشخص نیست. همانطور که در تاریکی یا زیر غبار، یک «سنگ» بیارزش و یک «یاقوت زکات» (یاقوتی چنان گرانبها که باید زکاتش را پرداخت) یکسان به نظر میرسند، در شرایط افول معنوی و فرهنگی نیز، فرومایه و ارزشمند از هم تشخیص داده نمیشوند. این یکساننمایی، بهشتِ موجودات بیمایه است، زیرا زشتی و نقصشان را میپوشاند و به آنها اجازه میدهد در کنار ارزشمندان، خودی نشان دهند.
- خزان او را بهارست
- پاییز برای او مانند بهار است.
- یک نماید
- یکسان به نظر میرسد، یکی دیده میشود.
- یاقوت زکات
- یاقوتی بسیار گرانبها و خالص که به حد نصاب زکات رسیده و مشمول پرداخت زکات میشود. کنایه از هر چیز بسیار ارزشمند.
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.