لوستل› دفتر ۱› د رسول صلی الله علیه وسلم لخوا حضرت علي کرم الله وجهه ته وصیت چې کله هر څوک په یو ډول طاعت سره حق ته نږدې کیږي، ته د عاقل او خاص بنده په صحبت سره نږدې شه ترڅو له ټولو څخه مخکې واوسې› بيت ۲۹۸۸
M1:2988 — ور بهر زخمی تو پر کینه شوی / پس کجا بیصیقل آیینه شوی
M1:2988
مانا · به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI
اگر با هر سختی و آزمونی که در راه سلوک پیش میآید آزردهخاطر و کینهتوز شوی، هرگز به پاکی و صفای باطن که لازمهی معرفت است دست نخواهی یافت.
این بیت در ادامهی نصیحت به سالک است که پس از انتخاب پیر و راهنمای معنوی، باید صبور و استوار باشد. مولانا میگوید راه تربیت روحانی و همراهی با یک «عاقل» یا «بندهی خاص» خالی از دشواری نیست. این دشواریها و «زخم»ها، مانند ضربههایی هستند که برای صاف و صیقلی کردن یک آینهی زنگار گرفته لازم است. آینهی قلب سالک تنها با همین سختیها و تحمل آنهاست که شفاف میشود و میتواند حقیقت را بازتاب دهد.
اگر شاگرد (مرید) با هر ناملایمتی، چه از جانب پیر و چه از جانب روزگار، دلچرکین شود و کینه به دل بگیرد، در واقع از ابزار اصلی تزکیهی نفس، یعنی «صیقل» زدن، فرار میکند. چنین فردی هرگز به صفای باطنی نخواهد رسید، زیرا شرط اصلی این راه، پذیرش سختیها به عنوان بخشی از فرآیند رشد و پاکسازی درون است، نه بهانهای برای رنجش و کینهورزی.
- بهر
- برایِ، به خاطرِ
- زخمی
- ضربهای، آسیبی، کنایه از سختی و آزمایش
- صیقل
- جلا دادن، صاف و براق کردن، کنایه از تزکیه و پاکسازی نفس
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.