لوستل› دفتر ۴› د یو اعتراض کونکي لخوا د پیغمبر علیه السلام پر امیر کولو اعتراض پر هغه هذیلي› بيت ۲۰۷۳
M4:2073 — چونک کوته میکنم من از رَشَد / او به صد نوعم بگفتن میکشد
M4:2073
شرحِ سروش — د هغه د مثنوي له ثبت شویو لیکچرونو څخه
شرح
جلسهٔ 01 — [02:10:35] پرسش و پاسخ: خاموشی مولانا و الهام
ج: در اینکه مولانا اقلاً در پارهای از موارد و پارهای از موارد و مواقع، مورد و مشمول الهام واقع میشده، به نظر من جای تردید نیست. حالا ولو اینکه ما نتوانیم معین کنیم به دقت که کجا و چگونه. خود مولانا چند جا این اشاره رو میکنه که یک کشندهای هست که من رو میکشه. گاهی من میخوام حرف نزنم.
جلسهٔ 03 — [00:03:55] چرا مولانا مثنوی را به قرآن تشبیه میکرد؟
یه «او»یی که ما نمیدانیم این او کیست و گاهی مولانا
جلسهٔ 04 — [01:13:52] مولانا، زبان حق و نیای که در او میدمند
این «او»هایی که معین نمیکند مرجع ضمیر کیست ولی پیداست که کسی است، نیرویی است، یک شعوری است که او رو به گفتن وامیدارد. به تعبیر مولوی مثل جنین در درون او نشسته است و از درون با او بازی میکند و به او فرمان میدهد. و هم به تعبیر خود مولانا:
به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.