لوستل› دفتر ۵› د هغه درویش کیسه چې په هرات کې یې د عمید خراسان سينګار شوي غلامان ولیدل چې په عربي آسونو، د زربفت جامو او قیمتي خولیو سره وو. ویې پوښتل: دا کوم امیران دي او کوم پاچاهان دي؟ ورته یې وویل: دا امیران نه دي، دا د عمید خراسان غلامان دي. مخ یې اسمان ته کړ او ویې ویل: ای خدایه! له عمید څخه د غلام پالنه زده کړه. هلته مستوفي ته عمید وایي.› بيت ۳۱۹۰
M5:3190 — تا کنی مر غیر را حبر و سنی / خویش را بدخو و خالی میکنی
M5:3190
شرحِ سروش — د هغه د مثنوي له ثبت شویو لیکچرونو څخه
شرح
جلسهٔ 18 — [55:03:00] بلبل از فیض گل آموخت سخن
درسته؟ بلبل در اثر عاشقی نسبت به گل نطقش باز شده. خیلی این مهمه. نطق آدمی رو باز میکنه و حرف یاد آدم میده. چشمش رو بینا میکنه. فوقالعاده مهم است این. خب این مولوی رو ما میشناسیم قبل از دیدار با شمس. حداکثر یه فیه ما فیه چیزی میگفت. ببینید بعد از اون دیدار و اون عاشقی نطقش چه جوری باز شده. نسخهش چه جوری باز شده. خود مولوی ملامت میکنه معلمینی رو که میگه با شاگرداشون یه شب فاصله دارن. امشب مطالعه میکنه، فردا دو تا کلام بیشتر بلده از شاگردا. همونم یاد اونا میده، دوباره خالی میشه. دوباره شب بعد بیاد بشینه، دوباره یه چهار تا صفحه کتاب دیگه بخونه، پسفردا بره. میگه:
به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.