لوستل› دفتر ۵› د هغه درویش کیسه چې په هرات کې یې د عمید خراسان سينګار شوي غلامان ولیدل چې په عربي آسونو، د زربفت جامو او قیمتي خولیو سره وو. ویې پوښتل: دا کوم امیران دي او کوم پاچاهان دي؟ ورته یې وویل: دا امیران نه دي، دا د عمید خراسان غلامان دي. مخ یې اسمان ته کړ او ویې ویل: ای خدایه! له عمید څخه د غلام پالنه زده کړه. هلته مستوفي ته عمید وایي.› بيت ۳۱۹۱
M5:3191 — متصل چون شد دلت با آن عدن / هین بگو مهراس از خالی شدن
M5:3191
شرحِ سروش — د هغه د مثنوي له ثبت شویو لیکچرونو څخه
شرح
جلسهٔ 18 — [55:03:00] بلبل از فیض گل آموخت سخن
جلسهٔ 25 — [00:55:07] منت خدا بر اولیا و علم وحی دل
میگوید که علم دو جوره. یه علمی که از بیرون میاد و این حوضو پر میکنه، یه علمی که از درون میجوشه که از همون جنس الهاماته. و شخص در اثر تقویتی که به ضمیر میده، تهذیبی که به نفس میده، رفتهرفته اون سرچشمههای معرفت در درونش جوشان میشه و همیشه تر و تازه است و همیشه پره و خالی نمیشه. خالی نمیشه برای اینکه به قول مولانا:
به یک جایی وصله، به یک دریایی وصله که هیچ وقت تهی نمیشه و خالی نمیشه. علم نقل یعنی همین علوم نقلی، منقولات، یعنی تاریخ، یعنی فقه، یعنی علم تفسیر، اینا بالاخره علوم نقلیه دیگه. میگه کاشکی به علم نقل کم بودی ملی. کمتر پر بود از اینها.
به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.