لوستل دفتر ۶ د موږک لخوا چونګښې ته ژړا کول، چې بهانه مه لټوه او د دې اړتیا په ځنډولو کې مه اچوه، ځکه چې په ځنډولو کې آفتونه دي او صوفي د وخت زوی دی او د پلار له لمنې لاس نه اخلي او مهربان پلار صوفي ته وایي، چې اوس یې وګوره، سبا ته یې اړتیا نه وي، دومره یې په خپلو چټکو حسابونو کې ډوب کړي، نه لکه عام خلک چې راتلونکي ته انتظار باسي. هغه یو سیند دی نه زمانه، ځکه چې هلته نه سهار شته او نه ماښام. ماضي، راتلونکی، ازل او ابد هلته نشته. آدم سابق او دجال مسبوق نشته، ځکه چې دا رسوم د جزوي عقل په برخه کې دي او حیواني روح په بې ځایه او بې زمانه عالم کې دا رسوم نشته، نو هغه داسې یو وخت دی چې له هغه څخه یوازې د زمانو د توپیر نفي پوهیږي، لکه څنګه چې له الله واحد څخه د دوه ګوني نفي پوهیږي نه د واحد حقیقت بيت ۲۷۳۴

M6:2734 — تا به هم آییم زین فن ما دو تن / اندر آمیزیم چون جان با بدن

تا به هم آییم زین فن ما دو تناندر آمیزیم چون جان با بدن
✦ دا بیت په پښتو وړاندې کړئ

M6:2734

❋ ❋ ❋

شرحِ سروش — د هغه د مثنوي له ثبت شویو لیکچرونو څخه

عبدالکریم سروش از درس‌گفتارهای مثنوی ↗

این متن بر پایهٔ سخنرانی‌های ضبط‌شدهٔ دکتر سروش دربارهٔ مثنوی بازنویسی شده است. بازبینی نهایی توسط ایشان انجام نشده.

ترجمه و معنا

ترجمه به فارسی روان: تا ما دو تن، با این تدبیر (یا این حیلت)، به هم نزدیک شویم و چون جان و تن در هم آمیزیم. معنا: این بیت به پیوند دو جنبهٔ متفاوت اشاره دارد؛ مانند جان و تن که با وجود تفاوت، در هم آمیخته‌اند و به واسطهٔ تدبیری خاص در ارتباط و همکاری‌اند.

Sources: Masnavi, Book 6, Verse 2734

شرح

این بیت پایانیِ داستان موش و قورباغه است، داستانی که مولانا آن را نه تنها برای بیان اهمیت پیوند میان دو موجود از دو عالم (خاک و آب)، بلکه برای تصویر کردن رابطهٔ پیچیدهٔ جان و تن به کار می‌برد. تن ما، همچون موشی خاکی، با ریسمانی از نیازها و تعلقات، جان آبی و ملکوتی ما را به زمین می‌کشد. اما همین پیوند، همین «فن»، امکان تجربه‌های نقد را فراهم می‌آورد. جان، بی‌قرار پرواز و عیش در دریای ملکوت است، اما در کشاکش با تن، گویی به اجبار به زمین بازگردانده می‌شود تا وظایف خود را در این عالم خاکی به انجام رساند. مولانا به ما می‌آموزد که قدر «نقد این زمان» را بدانیم، زیرا حتی این وصل موقت و این حضور پر چالش، خود غنیمتی است در مسیر بازگشت به وطن اصلی و پیوستن نهایی جان به جانان.

نکات کلیدی

  • اهمیت پیوند تن و جان
  • ارزش لحظه حال
  • جدایی و وصل در زندگی

Sources: Masnavi, Book 6, Verse 2734

به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI

Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited

Your conversation stays on this device unless you share it.

What readers asked

No questions shared yet — yours could be the first.