لوستل› دفتر ۶› خواجه د لور مور ته صبر کولو ته امر وکړ چې غلام ته مه ځوره زه به هغه له دې طمعې پرته له زور څخه راوګرځوم چې نه سیخ سوځي او نه کباب خام پاتې کیږي› بيت ۲۸۹
M6:289 — تا خیال و فکر خوش بر وی زند / فکر شیرین مرد را فربه کند
M6:289
مانا · به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI
این کار را میکنیم تا امید و افکار مثبت در او زنده شود، زیرا اندیشههای دلپذیر و امیدوارکننده، به انسان نیروی جسمی و روحی میبخشد و او را سر حال میآورد.
این بیت بخشی از راهکار درمانی خواجه برای غلام بیمارش است. غلام از عشق دختر خواجه بیمار و نحیف شده است. خواجه به جای تنبیه، روشی روانشناختی را پیشنهاد میکند: به غلام امید وصال بدهید تا حالش خوب شود.
مولانا در اینجا به یک اصل مهم روانتنی اشاره میکند: تأثیر مستقیم افکار و حالات روحی بر جسم. «فکر شیرین» یا همان امید و خیال خوش، میتواند تأثیری واقعی و فیزیکی بر بدن بگذارد و فرد را «فربه» کند. «فربه» در اینجا صرفاً به معنای چاقی نیست، بلکه به معنای سلامت، سرزندگی، و قوی شدن است. همانطور که در ابیات بعدی میآید، این «فربهی» با فربهی حیوانی که از علف است، فرق دارد؛ این نیرویی است که از عزت، شرف و خبر خوش به آدمی میرسد.
بنابراین، خواجه معتقد است که با تزریق امید و خیال خوش به ذهن غلام، میتواند او را از بستر بیماری بلند کند. این بیت، قدرت شفابخش امید و تأثیر اندیشه بر سلامت جسم را به زیبایی بیان میکند.
- بر وی زند
- به او روی آورد، به سراغش بیاید
- فربه
- چاق، تنومند، قوی، سالم و سر حال
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.