لوستل› دفتر ۶› د هغه پاچا یادونه چې هغه عالم یې په زور مجلس ته راوړ او کیناست. ساقي عالم ته شراب ورکړل. پیاله یې مخې ته کیښوده. هغه مخ واړاوه او ترخه او توند خبرې یې پیل کړې. پاچا ساقي ته وویل: ښه، په طبع یې راوړه. ساقي څو ځله پر سر وواهه او شراب یې ورکړل تر پایه› بيت ۳۹۲۶
M6:3926 — نار دوزخ جز که قشر افشار نیست / نار را با هیچ مغزی کار نیست
M6:3926
شرحِ سروش — د هغه د مثنوي له ثبت شویو لیکچرونو څخه
شرح
جلسهٔ 09 — [01:39:59] پرسش و پاسخ: بیصورتی و جسمانیت در معاد
همونی که برای دیگران، پاپوشی که درست میکنی، اونجا میشه پاپوش تو. یعنی یه کفش مثلاً آتشی میشود و امثال اینها. یا مثلاً در مورد جهنم که خب اون خیلی حرفهای مهمی داره:
آتش جهنم پوستها رو میسوزونه و از بین میبره. مغزها همه برجا میمانند. میبینید که تمثیلات جسمانیه. تمثیلات هیچکدوم روحانی نیست و من به یاد نمیارم که در مثنوی یا در دیوان شمس جایی مولوی به معاد روحانی محض اشاره کرده باشد. جسم همیشه همراه آدمی است.
به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.