لوستل› دفتر ۶› د بلال کیسه چې د مصطفی (ص) له مینې په حجاز کې احد احد ویل په هغه سهارونو کې چې د هغه خاوند د یهودیت له تعصب څخه په اغزي وهلو د حجاز لمر ته او له زخم څخه د بلال له بدن څخه وینه بهیدله او له هغه څخه احد احد بې له ارادې ویل لکه څنګه چې له نورو دردمنو څخه بې له ارادې آه راوځي ځکه د مینې له درد څخه ډک و د اغزي د درد د لرې کولو اهتمام ته یې ځای نه و لکه د فرعون ساحران او جرجیس او نور بې شمېره› بيت ۹۱۴
M6:914 — چون قراری نیست گردون را ازو / ای دل اختروار آرامی مجو
M6:914
مانا · به زبانِ تو — ستاسو ژبه · AI
ای دل، از آنجا که تمام عالم هستی، از جمله آسمانها و ستارگان، پیوسته به خواست خداوند در حرکت و بیقراریاند، تو نیز در این جهان به دنبال آرامش و سکون مطلق نباش و خود را به این جریان بسپار.
مولانا در این بیت، پس از تشبیه عاشقان به سنگ آسیاب که بیوقفه در حال چرخش و ناله است، این تصویر را به کل کیهان تعمیم میدهد. او به دل و جانِ سالک خطاب میکند و میگوید: به آسمان نگاه کن. این گنبد گردون که نماد عظمت و پایداری به نظر میرسد، خود به فرمان «او» (خداوند) لحظهای قرار ندارد و در چرخشی ابدی است. ستارگان نیز در این آسمان بیوقفه در حرکتاند.
نکتهٔ اصلی این است: اگر عظیمترین اجزای عالم هستی چنین بیقرار و تسلیم یک نیروی برتر هستند، تو ای دل کوچک چگونه انتظار داری به سکون و آرامش ثابت دست یابی؟ مولانا به ما یادآوری میکند که بیقراری و تحول، ذات و قانون این عالم است. تلاش برای یافتن آرامش ثابت و چنگ زدن به شاخههای این جهان (بیت بعدی: گر زنی در شاخ دستی کی هلد)، تلاشی بیهوده است. عشق حقیقی به خداوند، پذیرش همین سیلان و بیقراری است؛ همانطور که عاشقان «در سیل تند افتادهاند» و دل به قضای عشق سپردهاند. بنابراین، این بیت دعوتی است به هماهنگی با ضربآهنگ کائنات و دست کشیدن از جستجوی امنیتی خیالی در دنیایی که ذاتاً در حال حرکت و دگرگونی است.
- گردون
- آسمان، فلک، سپهر
- ازو
- مخفف «از او»، به واسطهٔ او، به فرمان او (خداوند)
- اختروار
- مانند اختر، همچون ستاره
- مجو
- جستجو نکن، طلب نکن (فعل نهی از مصدر جستن)
Discussion — Ask about this beyt — answered from the Masnavi, every verse cited
Your conversation stays on this device unless you share it.
What readers asked0
No questions shared yet — yours could be the first.