دیوان شمس غزل ۱۰۰۶ بیت ۱۱ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۰۰۶

  1. ای خرف پیر جوان شو ز سر تازه شد از یار هزاران قدید

G1006:11

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 عشق مرا بر همگان برگزید·آمد و مستانه رخم را گزید
  2. 2 شکر کز آن کان زر جعفری·روی مرا نادره گازی رسید
  3. 3 باد تکبر اگرم در سرست·هم ز دم اوست که در من دمید
  4. 4 کرد مرا خشم مه و بر رخم·گنبد نیلی سره نیلی کشید
  5. 5 باده فراوان و یکی جام نی·بوسه پیاپی شد و لب ناپدید
  6. 6 ای شب کفر از مه تو روز دین·گشته یزید از دم تو بایزید
  7. 7 گو سگ نفس این همه عالم بگیر·کی شود از سگ لب دریا پلید
  8. 8 قفل خداییش بسی خون که ریخت·خونش بریزیم چو آمد کلید
  9. 9 جان به سعادت بکشد نفس را·تا به هم افتند سعید و شهید
  10. 10 هیچ شکاری نرهد زان صیاد·کو ز سگی‌های سگ تن رهید
  11. 11 ای خرف پیر جوان شو ز سر·تازه شد از یار هزاران قدید
  12. 12 وی بدن مرده برون آ ز گور·صور دمیدند ز عرش مجید
  13. 13 خامش و بشنو دهل خامشان·ایدک الله به عیش جدید

ganjoor: sh1006 · public domain