بشپړ غزل ↗

1. 1 گفت کسی خواجه سنایی بمرد·مرگ چنین خواجه نه کاریست خرد
2. 2 قالب خاکی به زمین بازداد·روح طبیعی به فلک واسپرد
3. 3 ماه وجودش ز غباری برست·آب حیاتش به درآمد ز درد
4. 4 پرتو خورشید جدا شد ز تن·هر چه ز خورشید جدا شد فسرد
5. 5 صافی انگور به میخانه رفت·چونک اجل خوشه تن را فشرد
6. 6 شد همگی جان مثل آفتاب·جان شده را مرده نباید شمرد
7. 7 مغز تو نغزست مگر پوست مرد·مغز نمیرد مگرش دوست برد
8. 8 پوست بهل دست در آن مغز زن·یا بشنو قصه آن ترک و کرد
9. 9 کرد پی دزدی انبان ترک·خرقه بپوشید و سر و مو سترد