دیوان شمس غزل ۱۰۰۹ بیت ۵ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۰۰۹

  1. هر ملولی که تو را دید و خوش و تازه نشد آب و نانش تیره باد و آتشش بادا رماد

G1009:5

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 طارت الکتب الکرام من کرام یا عباد·ایقظوا من غفله ثم انشروا للاجتهاد
  2. 2 جاء نا میزاننا کی نختبر اوزاننا·ربنا اصلح شأننا او جد بعفو یا جواد
  3. 3 اضحکوا بعد البکا یا  نعم هذا المشتکی·قد خرجتم من حجاب و انتبهتم من رقاد
  4. 4 پارسی گوییم شاها آگهی خود از فؤاد·ماه تو تابنده باد و دولتت پاینده باد
  5. 5 هر ملولی که تو را دید و خوش و تازه نشد·آب و نانش تیره باد و آتشش بادا رماد
  6. 6 خوابناکی که صباحت دید وز جا برنجست·چشم بختش خفته بادا تا الی یوم المعاد

ganjoor: sh1009 · public domain