دیوان شمس غزل ۱۰۱۰ بیت ۲ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۰۱۰

  1. جاء من یحیی الموات و الرمیم و الرفات ایها الاموات قوموا و ابصروا یوم التناد

G1010:2

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 من رای درا تلالا نوره وسط الفؤاد·بیننا و بینه قبل التجلی الف واد
  2. 2 جاء من یحیی الموات و الرمیم و الرفات·ایها الاموات قوموا و ابصروا یوم التناد
  3. 3 طارت الکتب الکرام من کرام کاتبین·ایقظوا من غفله ثم انشروا للاجتهاد
  4. 4 جاءنا میزاننا کی تختبر اوزاننا·ربنا اصلح شأننا أَو جُد بعفوٍ یا جواد
  5. 5 اضحکوا بعد البکا یا نعم هذ المشتکا·قد خرجتم من حجاب و انتبهتم من رقاد
  6. 6 پارسی گوییم شاها آگهی خود از فؤاد·ماه تو تابنده باد و دولتت پاینده باد
  7. 7 هر ملولی که تو را دید و خوش و تازه نشد·آب نابش تیره باد و آتشش بادا رماد
  8. 8 خوابناکی که صباحت دید وز جا برنجست·چشم بختش خفته بادا تا الی یوم المعاد

ganjoor: sh1010 · public domain