دیوان شمس غزل ۱۰۲۶ بیت ۲ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۰۲۶

  1. گر باده دهی ور نی زان باده دوشینه از دادن و نادادن بس بی‌خبریم آخر

G1026:2

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 گرچه نه به دریاییم دانه گهریم آخر·ورچه نه به میدانیم در کر و فریم آخر
  2. 2 گر باده دهی ور نی زان باده دوشینه·از دادن و نادادن بس بی‌خبریم آخر
  3. 3 ای عشق چه زیبایی چه راوق و گیرایی·گر رفت زر و کیسه در کان زریم آخر
  4. 4 ای طعنه زنان بر ما بگشاده زبان بر ما·باری ز شما خامان ما مستتریم آخر
  5. 5 لولی که زرش نبود مال پدرش نبود·دزدی نکند گوید پس ما چه خوریم آخر
  6. 6 ما لولی و شنگولی بی‌مکسب و مشغولی·جز مال مسلمانان مال کی بریم آخر
  7. 7 زنبیل اگر بردیم خرماش درآگندیم·وز نیل اگر خوردیم هم نیشکریم آخر
  8. 8 گر شحنه بگیردمان آرد به چه و زندان·بر چاه زنخدانش آبی بچریم آخر
  9. 9 چاهش خوش و زندانش وان ساقی و مستانش·وان گفتن بی‌سیمان که سیمبریم آخر
  10. 10 می‌گوید جان با تن کای تن خمش و تن زن·لب بند و بصر بگشا صاحب نظریم آخر

ganjoor: sh1026 · public domain