بشپړ غزل ↗

1. 1 نیمیت ز زهر آمد نیمی دگر از شکر·بالله که چنین منگر بالله که چنان منگر
2. 2 هر چند که زهر از تو کانیست شکرها را·زان رو که چنین نوری زان رنگ چنان انور
3. 3 نوری که نیارم گفت در پای تو می‌افتد·معنیش که درویشا در ما بنگر خوشتر
4. 4 در من که توم بنگر خودبین شو و همچین شو·ای نور ز سر تا پا از پای مگو وز سر
5. 5 چون در بصر خلقی گویی تو پر از زرقی·ای آنک تو هم غرقی در خون دل من تر
6. 6 ار زانک گهر داری دریای دو چشمم بین·ور سنگ محک داری اندر رخ من بین زر
7. 7 آن شیر خدایی را شمس الحق تبریزی·صیدی که نه روبه شد او را به سگی مشمر