بشپړ غزل ↗

1. 1 مرا حلوا هوس کردست حلوا·میفکن وعده حلوا به فردا
2. 2 دل و جانم بدان حلواست پیوست·که صوفی را صفا آرد نه صفرا
3. 3 زهی حلوای گرم و چرب و شیرین·که هر دم می‌رسد بویش ز بالا
4. 4 دهانی بسته حلوا خور چو انجیر·ز دل خور هیچ دست و لب میالا
5. 5 از آن دستست این حلوا از آن دست·بخور زان دست ای بی‌دست و بی‌پا
6. 6 دمی با مصطفا و کاسه باشیم·که او می خورد از آن جا شیر و خرما
7. 7 از آن خرما که مریم را ندا کرد·کلی و اشربی و قری عینا
8. 8 دلیل آنک زاده عقل کلیم·ندایش می‌رسد کای جان بابا
9. 9 همی‌خواند که فرزندان بیایید·که خوان آراسته‌ست و یار تنها