بشپړ غزل ↗

1. 1 پرده خوش آن بود کز پس آن پرده دار·با رخ چون آفتاب سایه نماید نگار
2. 2 آید خورشیدوار ذره شود بی‌قرار·کان رخ همچون بهار از پس پرده مدار
3. 3 خیز که این روز ماست روز دلفروز ماست·از جهت سوز ماست عشق چنین پرشرار
4. 4 خیز که رستیم ما بند شکستیم ما·خیز که مستیم ما تا به ابد بی‌خمار
5. 5 خیز که جان آمدست جان و جهان آمده است·دست زنان آمدست ای دل دستی برآر
6. 6 آب حیات آمدست روز نجات آمدست·قند و نبات آمدست ای صنم قندبار
7. 7 بنده آن پرده‌ام گوش گران کرده‌ام·تا که به گوشم دهان آرد آن پرده دار
8. 8 مکر مرا چون بدید مکر دگر او پزید·آمد و گوشم گزید گفت هلا ای عیار
9. 9 بی‌ادبی هم نکوست کان سبب جنگ اوست·سر نکشم من ز دوست بهر چنین کار و بار
10. 10 جنگ تو است این حیات زانک ندارد ثبات·جنگ تو خوش چون نبات صلح تو خود زینهار