غزل شمارهٔ ۱۱۸۲

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G1182:1 تو چشم شیخ را دیدن میاموزفلک را راست گردیدن میاموز
2. G1182:2 تو کل را جمع این اجزا مپندارتو گل را لطف و خندیدن میاموز
3. G1182:3 تو بگشا چشم تا مهتاب بینیتو مه را نور بخشیدن میاموز
4. G1182:4 تو عقل خویش را از می نگهدارتو می را عقل دزدیدن میاموز
5. G1182:5 تو باز عقل را صیادی آموزچنین بیهوده پریدن میاموز
6. G1182:6 یتیمان فراقش را بخندانیتیمان را تو نالیدن میاموز
7. G1182:7 دل مظلوم را ایمن کن از ترسدل او را تو لرزیدن میاموز
8. G1182:8 تو ظالم را مده رخصت به تأویلستیزا را ستیزیدن میاموز
9. G1182:9 زبان را پردگی می‌دار چون دلزبان را پرده بدریدن میاموز
10. G1182:10 تو در معنی گشا این چشم سر راچو گوشش حرف برچیدن میاموز

ganjoor: sh1182 · public domain