دیوان شمس غزل ۱۲۱ بیت ۲ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۱

  1. با رستم زال تا نگویی از رخش و ز تازیانه ما

G121:2

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 چون خانه روی ز خانه ما·با آتش و با زبانه ما
  2. 2 با رستم زال تا نگویی·از رخش و ز تازیانه ما
  3. 3 زیرا جز صادقان ندانند·مکر و دغل و بهانه ما
  4. 4 اندر دل هیچ کس نگنجیم·چون در سر اوست شانه ما
  5. 5 هر جا پر تیر او ببینی·آن جاست یقین نشانه ما
  6. 6 از عشق بگو که عشق دامست·زنهار مگو ز دانه ما
  7. 7 با خاطر خویش تا نگویی·ای محرم دل فسانه ما
  8. 8 گر تو به چنینه‌ای بگویی·والله که توی چنانه ما
  9. 9 اندر تبریز بد فلانی·اقبال دل فلانه ما

ganjoor: sh121 · public domain