بشپړ غزل ↗

1. 1 آنک بیرون از جهان بد در جهان آوردمش·و آنک می‌کرد او کرانه در میان آوردمش
2. 2 آنک عشوه کار او بد عشوه‌ای بنمودمش·و آنک از من سر کشیدی کشکشان آوردمش
3. 3 آنک هر صبحی تقاضا می‌کند جان را ز من·از تقاضا بر تقاضا من به جان آوردمش
4. 4 جان سرگردان که گم شد در بیابان فراق·از بیابان‌ها سوی دارالامان آوردمش
5. 5 گفت جان من می‌نیایم تا بننمایی نشان·کو نشان کو مهر سلطان من نشان آوردمش
6. 6 مهربانی کردن این باشد که بستم دست دزد·دست بسته پیش میر مهربان آوردمش
7. 7 چونک یک گوشه ردای مصطفی آمد به دست·آنک بد در قعر دوزخ در جنان آوردمش