بشپړ غزل ↗

1. 1 ساقیا بی‌گه رسیدی می بده مردانه باش·ساقی دیوانگانی همچو می دیوانه باش
2. 2 سر به سر پر کن قدح را موی را گنجا مده·وان کز این میدان بترسد گو برو در خانه باش
3. 3 چون ز خود بیگانه گشتی رو یگانه مطلقی·بعد از آن خواهی وفا کن خواه رو بیگانه باش
4. 4 درهای باصدف را سوی دریا راه نیست·گر چنان دریات باید بی‌صدف دردانه باش
5. 5 بانگ بر طوفان بزن تا او نباشد خیره کش·شمع را تهدید کن کای شمع چون پروانه باش
6. 6 کاسه سر را تهی کن وانگهی با سر بگو·کای مبارک کاسه سر عشق را پیمانه باش
7. 7 لانه تو عشق بودست ای همای لایزال·عشق را محکم بگیر و ساکن این لانه باش