دیوان شمس› غزل ۱۲۵۰› بیت ۵ → مخکنۍ · راتلونکې ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۵۰
- نوح وقتیست که عشق ابدی کشتی اوست گر جهان زیر و زبر کرد به طوفان رسدش
G1250:5
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 به شکرخنده اگر میببرد جان رسدش·وگر از غمزه جادو برد ایمان رسدش
- 2 لشکر دیو و پری جمله به فرمان ویند·با چنین عز و شرف ملک سلیمان رسدش
- 3 صد هزاران دل یعقوب حزین زنده بدوست·کر و فر شرف یوسف کنعان رسدش
- 4 لب عیسی صفتش مرده به دم زنده کند·گر پرد با پر جان جانب کیوان رسدش
- 5 نوح وقتیست که عشق ابدی کشتی اوست·گر جهان زیر و زبر کرد به طوفان رسدش
- 6 عشق او گرد برانگیخت ز دریای عدم·ید بیضا و عصایی شده ثعبان رسدش
- 7 جملگی تشنه دلان قوت از او مییابند·با چنین لقمه دهی شهرت لقمان رسدش
ganjoor: sh1250 · public domain