دیوان شمس› غزل ۱۲۵۶› بیت ۴ → مخکنۍ · راتلونکې ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۵۶
- چون تو سیمرغی به قاف ذوالجلال بازگرد و جمله مرغان را مکش
G1256:4
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 آنک جانش دادهای آن را مکش·ور ندادی نقش بیجان را مکش
- 2 آن دو زلف کافر خود را بگو·کای یگانه اهل ایمان را مکش
- 3 آفتابا روی خود جلوه مکن·چند روزی ماه تابان را مکش
- 4 چون تو سیمرغی به قاف ذوالجلال·بازگرد و جمله مرغان را مکش
- 5 در میان خون هر مسکین مرو·جز قباد و شاه خاقان را مکش
- 6 گر مرا دربان عشقت بار داد·از سر غیرت تو دربان را مکش
- 7 گر فضولم من که مهمان توام·شرط نبود هیچ مهمان را مکش
- 8 مست میدانم ز مِی دانم خراب·شیشه مشکن مست میدان را مکش
- 9 شمس تبریزی توی سلطان من·بازگشتم باز سلطان را مکش
ganjoor: sh1256 · public domain