دیوان شمس غزل ۱۲۵۷ بیت ۱۱ → مخکنۍ

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۵۷

  1. بهر نطق یار خوش گفتار خویش لب ببند از گفت و کم گفتار باش

G1257:11

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 چون تو شادی بنده گو غمخوار باش·تو عزیزی صد چو ما گو خوار باش
  2. 2 کار تو باید که باشد بر مراد·کارهای عاشقان گو زار باش
  3. 3 شاه منصوری و ملکت آن توست·بنده چون منصور گو بر دار باش
  4. 4 اشتر مستم نجویم نسترن·نوشخوارم در رهت گو خار باش
  5. 5 نشنوم من هیچ جز پیغام او·هر چه خواهی گفت گو اسرار باش
  6. 6 ای دل آن جایی تو باری که ویست·از جمال یار برخوردار باش
  7. 7 او طبیبست و به بیماران رود·ای تن وامانده تو بیمار باش
  8. 8 بر امید یار غار خلوتی·ثانی اثنین برو در غار باش
  9. 9 بر امید داد و ایثار بهار·مهرها می‌کار و در ایثار باش
  10. 10 خرمنا بر طمع ماه بانمک·گم شو از دزد و در آن انبار باش
  11. 11 بهر نطق یار خوش گفتار خویش·لب ببند از گفت و کم گفتار باش

ganjoor: sh1257 · public domain