بشپړ غزل ↗

1. 1 باز درآمد طبیب از در ایوب خویش·یوسف کنعان رسید جانب یعقوب خویش
2. 2 بهر سفر سوی یار خانه برانداخت دل·دید که خود بود دل خانه محبوب خویش
3. 3 دل چو فنا شد در او ماند وی او کشف شد·آنچ بگفت او منم طالب و مطلوب خویش
4. 4 شکر که عیسی رسید عازر ما زنده شد·شکر که موسی نمود معجزه خوب خویش
5. 5 شکر که موسی برست از همه فرعونیان·شکر که عاشق رسید در کنف خوب خویش
6. 6 شکر که خورشید عشق از سوی مشرق بتافت·در دل و جان‌ها فکند آتش و آشوب خویش
7. 7 شکر که ساقی غیب شست به می جمله عیب·شکر که طالب رهید از غم دلکوب خویش