بشپړ غزل ↗

1. 1 جان من‌ست او هی مزنیدش·آن من‌ست او هی مبریدش
2. 2 آب من‌ست او، نان من‌ست او·مثل ندارد باغ امیدش
3. 3 باغ و جنانش، آب روانش·سرخی سیبش، سبزی بیدش
4. 4 متصل‌ست او، معتدل‌ست او·شمع دل‌ست او، پیش کشیدش
5. 5 هر که ز غوغا، وز سر سودا·سر کشد این جا، سر ببریدش
6. 6 هر که ز صهبا، آرد صفرا·کاسهٔ سکبا، پیش نهیدش
7. 7 عام بیاید، خاص کنیدش·خام بیاید، هم بپزیدش
8. 8 نک شه هادی، زان سوی وادی·جانب شادی، داد نویدش
9. 9 داد زکاتی، آب حیاتی·شاخ نباتی تا به مزیدش
10. 10 باده چو خورد او، خامش کرد او·زحمت برد او تا طلبیدش