دیوان شمس غزل ۱۲۹۵ بیت ۱۰ → مخکنۍ

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۲۹۵

  1. بیا که صورت عشقست شمس تبریزی که باز ماند ز عشق لبش دهان سماع

G1295:10

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 بیا بیا که توی جان جان جان سماع·بیا که سرو روانی به بوستان سماع
  2. 2 بیا که چون تو نبودست و هم نخواهد بود·بیا که چون تو ندیدست دیدگان سماع
  3. 3 بیا که چشمه خورشید زیر سایه تست·هزار زهره تو داری بر آسمان سماع
  4. 4 سماع شکر تو گوید به صد زبان فصیح·یکی دو نکته بگویم من از زبان سماع
  5. 5 برون ز هر دو جهانی چو در سماع آیی·برون ز هر دو جهانست این جهان سماع
  6. 6 اگر چه بام بلندست بام هفتم چرخ·گذشته است از این بام نردبان سماع
  7. 7 به زیر پای بکوبید هر چه غیر ویست·سماع از آن شما و شما از آن سماع
  8. 8 چو عشق دست درآرد به گردنم چه کنم·کنار درکشمش همچنین میان سماع
  9. 9 کنار ذره چو پر شد ز پرتو خورشید·همه به رقص درآیند بی‌فغان سماع
  10. 10 بیا که صورت عشقست شمس تبریزی·که باز ماند ز عشق لبش دهان سماع

ganjoor: sh1295 · public domain