بشپړ غزل ↗

1. 1 آمد بهار ای دوستان، منزل به سروستان کنیم·تا بختِ در رو خفته را، چون بخت سروْ اِستان کنیم
2. 2 همچون غریبان چمن بی‌پا روان گشته به فن·هم بسته پا هم گام زن عزم غریبستان کنیم
3. 3 جانی که رست از خاکدان نامش روان آمد روان·ما جان زانوبسته را هم منزل ایشان کنیم
4. 4 ای برگ، قوّت یافتی تا شاخ را بشکافتی·چون رستی از زندان؟ بگو تا ما در این حبس آن کنیم
5. 5 ای سرو، بر سرور زدی تا از زمین سر ورزدی·سرور چه سیر آموختت؟ تا ما در آن سیران کنیم
6. 6 ای غنچه، گلگون آمدی، وز خویش بیرون آمدی·با ما بگو چون آمدی؟ تا ما ز خود خیزان کنیم
7. 7 آن رنگ عبهر از کجا؟ وان بوی عنبر از کجا؟·وین خانه را در از کجا؟ تا خدمت دربان کنیم
8. 8 ای بلبل آمد داد تو، من بندهٔ فریاد تو·تو شاد گل، ما شاد تو، کی شکر این احسان کنیم؟!
9. 9 ای سبزپوشان چون خضر، ای غیب‌ها گویان به سر·تا حلقهٔ گوش از شما، پُر دُرّ و پُرمرجان کنیم
10. 10 بشنو ز گلشن رازها، بی‌حرف و بی‌آوازها·برساخت بلبل سازها، گر فهم آن دستان کنیم
11. 11 آواز قمری تا قمر بررفت و طوطی بر شکر·می‌آورد الحان‌تر، جان مست آن الحان کنیم