بشپړ غزل ↗

1. 1 تو تا دوری ز من جانا چنین بی‌جان همی‌گردم·چو در چرخم درآوردی به گردت زان همی‌گردم
2. 2 چو باغ وصل خوش بویم چو آب صاف در جویم·چو احسان است هر سویم در این احسان همی‌گردم
3. 3 مرا افتاد کار خوش زهی کار و شکار خوش·چو باد نوبهار خوش در این بستان همی‌گردم
4. 4 چه جای باغ و بستانش که نفروشم به صد جانش·شدم من گوی میدانش در این میدان همی‌گردم
5. 5 کسی باشد ملول ای جان که او نبود قبول ای جان·منم آل رسول ای جان پس سلطان همی‌گردم
6. 6 تو را گویم چرا مستم ز لعلش بوی بردستم·کلند عشق در دستم به گرد کان همی‌گردم
7. 7 منم از کیمیای جان چه جای دل چه جای جان·نه چون تو آسیای نان که گرد نان همی‌گردم
8. 8 قدح وارم در این دوران میان حلقه مستان·ز دست این به دست آن بدین دستان همی‌گردم