دیوان شمس› غزل ۱۴۴۴› بیت ۷ → مخکنۍ
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۴۴
- بنشین اگری عاشق تا صبحدم صادق با من که نمیآید تا صبح و سحر خوابم
G1444:7
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 ای عشق که کردستی تو زیر و زبر خوابم·تا غرقه شدهست از تو در خون جگر خوابم
- 2 از کان شکر جستن اندر شب آبستن·بگداخت در اندیشه مانند شکر خوابم
- 3 بیلطف وصال او گشتم چو هلال او·تا شب نبرد هرگز در دور قمر خوابم
- 4 چون شب بشود تاری با این همه بیداری·با عشق همیگویم کای عشق ببر خوابم
- 5 چون خواب مرا بیند بگریزد و بنشیند·از من برود آید در شخص دگر خوابم
- 6 یاران که چه یاریدم تنها مگذاریدم·چون عشق ملک بردهست از چشم بشر خوابم
- 7 بنشین اگری عاشق تا صبحدم صادق·با من که نمیآید تا صبح و سحر خوابم
ganjoor: sh1444 · public domain