دیوان شمس غزل ۱۴۴۴ بیت ۷ → مخکنۍ

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۴۴

  1. بنشین اگری عاشق تا صبحدم صادق با من که نمی‌آید تا صبح و سحر خوابم

G1444:7

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 ای عشق که کردستی تو زیر و زبر خوابم·تا غرقه شده‌ست از تو در خون جگر خوابم
  2. 2 از کان شکر جستن اندر شب آبستن·بگداخت در اندیشه مانند شکر خوابم
  3. 3 بی‌لطف وصال او گشتم چو هلال او·تا شب نبرد هرگز در دور قمر خوابم
  4. 4 چون شب بشود تاری با این همه بیداری·با عشق همی‌گویم کای عشق ببر خوابم
  5. 5 چون خواب مرا بیند بگریزد و بنشیند·از من برود آید در شخص دگر خوابم
  6. 6 یاران که چه یاریدم تنها مگذاریدم·چون عشق ملک برده‌ست از چشم بشر خوابم
  7. 7 بنشین اگری عاشق تا صبحدم صادق·با من که نمی‌آید تا صبح و سحر خوابم

ganjoor: sh1444 · public domain