دیوان شمس غزل ۱۴۴۸ بیت ۵ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۴۸

  1. کاهل مشو ای ساقی باقی است ز ما باقی پر ده می راواقی آهسته که سرمستم

G1448:5

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 در مجلس آن رستم در عربده بنشستم·صد ساغر بشکستم آهسته که سرمستم
  2. 2 ای منکر هر زنده خنبک زنی و خنده·ای هم خر و خربنده آهسته که سرمستم
  3. 3 ای عاقل چون لنگر ای روت چو آهنگر·در دلبر ما بنگر آهسته که سرمستم
  4. 4 تو شخصک چوبینی گر پیشترک شینی·صد دجله خون بینی آهسته که سرمستم
  5. 5 کاهل مشو ای ساقی باقی است ز ما باقی·پر ده می راواقی آهسته که سرمستم
  6. 6 آن‌ها که ملولانند زین راه چه گولانند·بس سرد فضولانند آهسته که سرمستم
  7. 7 شمس الحق آزاده تبریز و می ساده·تا حشر من افتاده آهسته که سرمستم

ganjoor: sh1448 · public domain