بشپړ غزل ↗

1. 1 گر تو بنمی خسپی بنشین تو که من خفتم·تو قصه خود می گو من قصه خود گفتم
2. 2 بس کردم از دستان زیرا مثل مستان·از خواب به هر سویی می خنبم و می افتم
3. 3 من تشنه آن یارم گر خفته و بیدارم·با نقش خیال او همراهم و هم جفتم
4. 4 چون صورت آیینه من تابع آن رویم·زان رو صفت او را بنمودم و بنهفتم
5. 5 آن دم که بخندید او من نیز بخندیدم·وان دم که برآشفت او من نیز برآشفتم
6. 6 باقیش بگو تو هم زیرا که ز بحر توست·درهای معانی که در رشته دم سفتم