بشپړ غزل ↗

1. 1 مخمورم پرخواره اندازه نمی‌دانم·جز شیوه آن غمزه غمازه نمی‌دانم
2. 2 یاران به خبر بودند دروازه برون رفتند·من بی‌ره و سرمستم دروازه نمی‌دانم
3. 3 آوازه آن یاران چون مشک جهان پر شد·ز آواز بشد عقلم آوازه نمی‌دانم
4. 4 تا روی تو را دیدم من همچو گل تازه·گشتم خرف و کهنه ار تازه نمی‌دانم
5. 5 گویند که لقمان را یک کازه تنگی بد·زین کوزه میی خوردم کان کازه نمی‌دانم