غزل شمارهٔ ۱۴۷۴

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G1474:1 حکیمیم طبیبیم ز بغداد رسیدیمبسی علّتیان را ز غم بازخریدیم
2. G1474:2 سَبَل‌های کَهُن را، غم بی‌سر و بُن راز رگ‌هاش و ز پی‌هاش به چنگاله کشیدیم
3. G1474:3 طبیبان فصیحیم که شاگرد مسیحیمبسی مُرده گرفتیم در او روح دمیدیم
4. G1474:4 بپرسید از آن‌ها که دیدند نشان‌هاکه تا شُکر بگویند که ما از چه رهیدیم
5. G1474:5 رسیدند طبیبان، ز ره دور غریبانغریبانه نمودند دواها که ندیدیم
6. G1474:6 سرِ غصهّ بکوبیم، غم از خانه بروبیمهمه شاهد و خوبیم همه چون مَهِ عیدیم
7. G1474:7 طبیبانِ الهیم ز کس مزد نخواهیمکه ما پاک‌روانیم نه طمّاع و پلیدیم
8. G1474:8 مپندار که این نیز هَلیله‌ست و بَلیله‌ستکه این شُهره عَقاقیر ز فردوس کشیدیم
9. G1474:9 حکیمان خبیریم که قاروره نگیریمکه ما در تن رنجور چو اندیشه دویدیم
10. G1474:10 دهان باز مکن هیچ که اغلب همه جغدنددگر لاف مپرّان که ما بازپریدیم

ganjoor: sh1474 · public domain