بشپړ غزل ↗

1. 1 ای خواجه بفرما به کی مانم به کی مانم·من مرد غریبم نه از این شهر جهانم
2. 2 گر دم نزنم تا حسد خلق نجنبد·دانم که نگویم نتوانم که ندانم
3. 3 آن کل کلهی یافت و کل خویش نهان کرد·با بنده به خشم است که دانای نهانم
4. 4 گر صلح کند داروی کلیش بسازیم·از ننگ کلی و کلهش بازرهانم