دیوان شمس› غزل ۱۴۹۲› بیت ۵ → مخکنۍ · راتلونکې ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۹۲
- یک چند چو یوسف به بن چاه نشستیم زان سر رسن آمد به سر چاه رسیدیم
G1492:5
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 بار دگر از راه سوی چاه رسیدیم·وز غربت اجسام بالله رسیدیم
- 2 با اسب بدان شاه کسی چون نرسیدهست·ما اسب بدادیم و بدان شاه رسیدیم
- 3 چون ابر بسی اشک در این خاک فشاندیم·وز ابر گذشتیم و بدان ماه رسیدیم
- 4 ای طبل زنان نوبت ما گشت بکوبید·وی ترک برون آ که به خرگاه رسیدیم
- 5 یک چند چو یوسف به بن چاه نشستیم·زان سر رسن آمد به سر چاه رسیدیم
- 6 ما چند صنم پیش محمد بشکستیم·تا در صنم دلبر دلخواه رسیدیم
- 7 نزدیکتر آیید که از دور رسیدیم·و احوال بپرسید که از راه رسیدیم
ganjoor: sh1492 · public domain