دیوان شمس غزل ۱۴۹۵ بیت ۳ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۴۹۵

  1. مکن ناموس و با قلاش بنشین که پیش عاشقان چه خاص و چه عام

G1495:3

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 اگر تو نیستی در عاشقی خام·بیا مگریز از یاران بدنام
  2. 2 تو آن مرغی که میل دانه داری·نباشد در جهان یک دانه بی‌دام
  3. 3 مکن ناموس و با قلاش بنشین·که پیش عاشقان چه خاص و چه عام
  4. 4 اگر ناموس راه تو بگیرد·بکش او را و خونش را بیاشام
  5. 5 که این سودا هزاران ناز دارد·مکن ناز و بکش ناز و بیارام
  6. 6 حریفا اندر آتش صبر می کن·که آتش آب می گردد به ایام
  7. 7 نشان ده راه خمخانه که مستم·که دادم من جهانی را به یک جام
  8. 8 برادر کوی قلاشان کدام است·اگر در بسته باشد رفتم از بام
  9. 9 به پیش پیر میخانه بمیرم·زهی مرگ و زهی برگ و سرانجام

ganjoor: sh1495 · public domain