بشپړ غزل ↗

1. 1 بیا کامروز بیرون از جهانم·بیا کامروز من از خود نهانم
2. 2 گرفتم دشنه‌ای وز خود بریدم·نه آنِ خود نه آنِ دیگرانم
3. 3 غلط کردم نبریدم من از خود·که این تدبیر بی‌من کرد جانم
4. 4 ندانم کآتشِ دل بر چه سان است·که دیگر شکل می‌سوزد زبانم
5. 5 به صد صورت بدیدم خویشتن را·به هر صورت همی‌گفتم من آنم
6. 6 همی‌گفتم مرا صد صورت آمد·و یا صورت نی‌ام من بی‌نشانم
7. 7 که صورت‌های دل چون میهمانند·که می‌آیند و من چون خانه بانم