بشپړ غزل ↗

1. 1 بیا کامروز شَه را ما شکاریم·سَرِ خویش و سَرِ عالَم نداریم
2. 2 بیا کامروز چون موسیِ عمران·به مردی گَرد از دریا برآریم
3. 3 همه شب چون عصا افتاده بودیم·چو روز آمد چو ثُعبان بی‌قراریم
4. 4 چو گِردِ سینهٔ خود طوف کردیم·یدِ بیضا ز جیبِ جان برآریم
5. 5 بدان قدرت که ماری شد عصایی·به هر شب چون عصا و روز ماریم
6. 6 پیِ فرعونِ سرکش اژدهاییم·پی موسی عصا و بُردباریم
7. 7 به همت خونِ نمرودان بریزیم·تو این منگر که چون پشّه نزاریم
8. 8 برافزاییم بر شیران و پیلان·اگر چه در کفِ آن شیر، زاریم
9. 9 اگر چه همچو اُشتر کژنهادیم·چو اُشتر سوی کعبه راهواریم
10. 10 به اقبالِ دو روزه دل نبندیم·که در اقبالِ باقی کامکاریم
11. 11 چو خورشید و قمر نزدیک و دوریم·چو عشق و دل نهان و آشکاریم
12. 12 برای عشق خون‌آشامِ خون‌خوار·سگانش را چو خون اندر تغاریم
13. 13 چو ماهی وقتِ خاموشی خموشیم·به وقتِ گفتْ ماهِ بی‌غُباریم