بشپړ غزل ↗

1. 1 وقت آن آمد که من سوگندها را بشکنم·بندها را بردرانم پندها را بشکنم
2. 2 چرخ بدپیوند را من برگشایم بند بند·همچو شمشیر اجل پیوندها را بشکنم
3. 3 پنبه‌ای از لاابالی در دو گوش دل نهم·پند نپذیرم ز صبر و بندها را بشکنم
4. 4 مهر برگیرم ز قفل و در شکرخانه روم·تا ز شاخی زان شکر این قندها را بشکنم
5. 5 تا به کی از چند و چون آخر ز عشقم شرم باد·کی ز چونی برتر آیم چندها را بشکنم