بشپړ غزل ↗

1. 1 گر تو خواهی که تو را بی‌کس و تنها نکنم·وامقت باشم هر لحظه و عذرا نکنم
2. 2 این تعلق به تو دارد سر رشته مگذار·کژ مباز ای کژ کژباز مکن تا نکنم
3. 3 گفته‌ای جان دهمت نان جوین می ندهی·بی‌خبر دانیم ار هیچ مکافا نکنم
4. 4 گوش تو تا بنمالم نگشاید چشمت·دهمت بیم مبارات تو اما نکنم
5. 5 متفرق شود اجزای تو هنگام اجل·تو گمان برده که جمعیت اجزا نکنم
6. 6 منشی روز و شبم نیست شود هست کنم·پس چرا روز تو را عاقبت انشا نکنم
7. 7 هر دمی حشر نوستت ز ترح تا به فرح·پس چرا صبر تو را شکر شکرخا نکنم
8. 8 هر کسی عاشق کاری ز تقاضای من است·پس چه شد کار جزا را که تقاضا نکنم
9. 9 تا ز زهدان جهان همچو جنینت نبرم·در جهان خرد و عقل تو را جا نکنم
10. 10 گلشن عقل و خرد پرگل و ریحان طری است·چشم بستی به ستیزه که تماشا نکنم
11. 11 طبل باز شهم ای باز بر این بانگ بیا·پیش از آن که بروم نظم غزل‌ها نکنم