دیوان شمس غزل ۱۶۷۷ بیت ۶ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۶۷۷

  1. دردی درد خوشش را قدحم گرچه او ساقی مستان کندم

G1677:6

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 یک دمی خوش چو گلستان کندم·یک دمی همچو زمستان کندم
  2. 2 یک دمم فاضل و استاد کند·یک دمی طفل دبستان کندم
  3. 3 یک دمی سنگ زند بشکندم·یک دمی شاه درستان کندم
  4. 4 یک دمم چشمه خورشید کند·یک دمی جمله شبستان کندم
  5. 5 دامنش را بگرفتم به دو دست·تا ببینم که چه دستان کندم
  6. 6 دردی درد خوشش را قدحم·گرچه او ساقی مستان کندم
  7. 7 زان ستانم شکر او شب و روز·تا لقب هم شکرستان کندم

ganjoor: sh1677 · public domain