دیوان شمس› غزل ۱۶۸۱› بیت ۷ → مخکنۍ · راتلونکې ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۶۸۱
- در سرم بوی میی افتادهست تا چو می جز که به سر می نروم
G1681:7
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 من از این خانه به در می نروم·من از این شهر سفر می نروم
- 2 منم و این صنم و باقی عمر·من از او جای دگر می نروم
- 3 به خدا طوطی و طوطی بچهام·جز سوی تنگ شکر می نروم
- 4 یک زمانی که ز من دور شود·جز که در خون جگر می نروم
- 5 گر جهان بحر شود موج زند·من به جز سوی گهر می نروم
- 6 بلبل مستم و در باغ طرب·جز به سوی گل تر می نروم
- 7 در سرم بوی میی افتادهست·تا چو می جز که به سر می نروم
- 8 این چنین باغ و چنین سرو و چمن·جای آن هست اگر می نروم
ganjoor: sh1681 · public domain