بشپړ غزل ↗

1. 1 صد بار مردم ای جان وین را بیازمودم·چون بوی تو بیامد دیدم که زنده بودم
2. 2 صد بار جان بدادم وز پای درفتادم·بار دگر بزادم چون بانگ تو شنودم
3. 3 تا روی تو بدیدم از خویش نابدیدم·ای ساخته چو عیدم وی سوخته چو عودم
4. 4 دامی است در ضمیرم تا باز عشق گیرم·آن باز بازگونه چون مرغ درربودم
5. 5 ای شعله‌های گردان در سینه‌های مردان·گردان به گرد ماهت چون گنبد کبودم
6. 6 آن ساعت خجسته تو عهدها ببسته·من توبه‌ها شکسته بودم چنانک بودم
7. 7 عقلم ببرد از ره کز من رسی تو در شه·چون سوی عقل رفتم عقلم نداشت سودم