دیوان شمس غزل ۱۶۹۷ بیت ۴ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۶۹۷

  1. هر لحظه روت گوید:« من شمع شب فروزم» هر لحظه موت گوید:« من ناف مشک بیزم»

G1697:4

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 آری ستیزه می کن تا من همی‌ستیزم·چندین زبون نیم که ز استیز تو گریزم
  2. 2 از حیله خواب رفتی هر سوی می بیفتی·والله که گر بخسپی این باده بر تو ریزم
  3. 3 ای دولت مصور پیش من آر ساغر·زودم به ره مکن جان من سخت دیرخیزم
  4. 4 هر لحظه روت گوید:« من شمع شب فروزم»·هر لحظه موت گوید:« من ناف مشک بیزم»
  5. 5 نپذیرم ای سمن بر کمتر ز هجده ساغر·نرمی کن و حلیمی ای یار تند و تیزم
  6. 6 ای لطف بی‌کناره خوش گیر در کنارم·چون در بر تو میرم نغز است رستخیزم
  7. 7 ساغر بیار و کم کن این لاغ و این ندیمی·من مست آن عروسم نی سخره جهیزم
  8. 8 خواهم شراب ناری، تو دیگ پیشم آری؟·کی گرد دیگ گردم؟ آخر نه کفچلیزم
  9. 9 درده شراب رهبان ای همدم مسیحان·نی چون خران عنگم نی عاشق کمیزم
  10. 10 خامش ز عشق بشنو گوید تو گر مرایی·من یار رستمانم نی یار مرد حیزم

ganjoor: sh1697 · public domain