دیوان شمس غزل ۱۷۰۱ بیت ۳ → مخکنۍ · راتلونکې ←

دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۰۱

  1. رندان و مفلسان را پیداست تا چه باشد این دلق پاره پاره در پای تو کشیدیم

G1701:3

ستاسو ژبه

په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:

د دې بیت شرحه

لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:

بشپړ غزل ↗

  1. 1 آوازه جمالت از جان خود شنیدیم·چون باد و آب و آتش در عشق تو دویدیم
  2. 2 اندر جمال یوسف گر دست‌ها بریدند·دستی به جان ما بر بنگر چه‌ها بریدیم
  3. 3 رندان و مفلسان را پیداست تا چه باشد·این دلق پاره پاره در پای تو کشیدیم
  4. 4 در عشق جان سپاران مانند ما هزاران·هستند لیک چون تو در خواب هم ندیدیم
  5. 5 ماننده ستوران در آب وقت خوردن·چون عکس خویش دیدیم از خویش می رمیدیم

ganjoor: sh1701 · public domain