بشپړ غزل ↗

1. 1 ما قحطیان تشنه و بسیارخواره‌ایم·بیچاره نیستیم که درمان و چاره‌ایم
2. 2 در بزم چون عقار و گه رزم ذوالفقار·در شکر همچو چشمه و در صبر خاره‌ایم
3. 3 ما پادشاه رشوت باره نبوده‌ایم·بل پاره دوز خرقه دل‌های پاره‌ایم
4. 4 از ما مپوش راز که در سینه توایم·وز ما مدزد دل که نه ما دل فشاره‌ایم
5. 5 ما آب قلزمیم نهان گشته زیر کاه·یا آفتاب تن زده اندر ستاره‌ایم
6. 6 ما را ببین تو مست چنین بر کنار بام·داند کنار بام که ما بی‌کناره‌ایم
7. 7 مهتاب را چه ترس بود از کنار بام·پس ما چه غم خوریم که بر مه سواره‌ایم
8. 8 گر تیردوز گشت جگرهای ما ز عشق·بی‌زحمت جگر تو ببین خون چه کاره‌ایم
9. 9 قصاب ده اگر چه که ما را بکشت زار·هم می چریم در ده و هم بر قناره‌ایم
10. 10 ما مهره‌ایم و هم جهت مهره حقه‌ایم·هنگامه گیر دل شده و هم نظاره‌ایم
11. 11 خاموش باش اگر چه به بشرای احمدی·همچون مسیح ناطق طفل گواره‌ایم
12. 12 در عشق شمس مفخر تبریز روز و شب·بر چرخ دیوکش چو شهاب و شراره‌ایم