دیوان شمس› غزل ۱۷۱۲› بیت ۴ → مخکنۍ · راتلونکې ←
دیوان شمس · غزل شمارهٔ ۱۷۱۲
- ما قصر و چارطاق بر این عرصه فنا چون عاد و چون ثمود مقرنس نمیکنیم
G1712:4
ستاسو ژبه
په ستا په ژبه یې لا مانا نشته — د ټول غزل لپاره یوځای جوړیږي:
ai-draft · gemini-2.5-pro
د دې بیت شرحه
لا نه ده لیکل شوې — په غزل کې د دې بیت نږدې لوستنه:
بشپړ غزل ↗
- 1 ما در جهان موافقت کس نمیکنیم·ما خانه زیر گنبد اطلس نمیکنیم
- 2 مخمور و مست و تشنه و بسیارخوارهایم·بس کردهاند جمله و ما بس نمیکنیم
- 3 این موج رحمت است و عدو چون کف و خس است·ما ترک موج دل پی هر خس نمیکنیم
- 4 ما قصر و چارطاق بر این عرصه فنا·چون عاد و چون ثمود مقرنس نمیکنیم
- 5 جز صدر قصر عشق در آن ساحت خلود·چون نوح و چون خلیل موسس نمیکنیم
- 6 ما را مطار زان سوی قاف است در شکار·ما قصد صید مرده چو کرکس نمیکنیم
- 7 دیو سیاه غرچه فریب پلید را·بر جای حور پاک معرس نمیکنیم
- 8 ما آن نهاله را که بر و میوهاش جفاست·در تیره خاک حرص مغرس نمیکنیم
- 9 از لذتی که هست نظر را ز قدس او·ما خود نظر به جان مقدس نمیکنیم
- 10 خاموش نظم و قافیه را ما از این سپس·از رشک غیر جنس مجنس نمیکنیم
ganjoor: sh1712 · public domain