بشپړ غزل ↗

1. 1 اگر زمین و فلک را پر از سلام کنیم·وگر سگان تو را فرش سیم خام کنیم
2. 2 وگر همای تو را هر سحر که می آید·ز جان و دیده و دل حلقه‌های دام کنیم
3. 3 وگر هزار دل پاک را به هر سر راه·به دست نامه پرخون به تو پیام کنیم
4. 4 وگر چو نقره و زر پاک و خالص از پی تو·میان آتش تو منزل و مقام کنیم
5. 5 به ذات پاک منزه که بعد این همه کار·به هر طرف نگرانیم تا کدام کنیم
6. 6 قرار عاقبت کار هم بر این افتاد·که خویش را همه حیران و خیره نام کنیم
7. 7 و آنگهی که رسد باده‌های حیرانان·ز شیشه خانه دل صد هزار جام کنیم
8. 8 چو سیمبر به صفا تنگمان به بر گیرد·فلک که کره تند است ماش رام کنیم
9. 9 چو مغز روح از آن باده‌ها به جوش آید·چهار حد جهان را به تک دو گام کنیم
10. 10 ز شمس تبریز انگشتری چو بستانیم·هزار خسرو تمغاج را غلام کنیم